
![]() |
No cal estar nazionalista ta estar y sentir-se aragonés y querer o millor ta la nuestra tierra. D’a mesma traza, podemos luitar zebicament ta beyer derogatos os Reyals Decretos de Nueba Planta que abolión os nuestros fuers y, como consecuenzia, redautar un nuebo fuero aragonés, ye á dizir, una replega de fuers como se fazió en Nabarra y Euskadi con a promulgazión d’a constituzión de 1978.
Cal recuperar aquella mayoría sozial que ba clamar y ba luitar, zebicament, democraticament y pluralment, por a plena autonomía mientres a decada d’os 90. Tornar á conzenziar-nos d’a nesezidat que tenemos de disposar d’un autogubierno reyal que dé soluzión á os retos y problemas d’a nuestra tierra. Ista mayoría sozial no podrá estar una solenca clase sozial, raza, miembros de nomás una sola relichión, secso u pensamiento politico. Ye una cosa que emos d’enterder totz os aragoneses. O pensamiento fuerista ye un planteyamiento muderno, de construzión nazional d’Aragón.
Cada aragonés puede espresar-lo como quiera, dende o “soi fuerista”, “soi nazionalista” u “soi aragonés” i “quiero lo millor ta la mía tierra”, mesmo ta ixos aragoneses que no tiengan pas una ideya definita d’a politica, ye lochico que totz queramos un esdebenidero millor, y ixo pasa porque os nuestro impuestos, os nuestros diners se queden astí, los chestionemos nusatros y los imbirtamos nusatros en a nuestra tierra, ta un millor present y l’esdebenidero d’os nuestros fillos. Ye por ixo que Tierra Aragonesa planteya ixe prozeso dende un plan trasbersal, integrador, plural, zebico y democratico.