
O nuestro pensamiento zebico aragonés s’alazeta en a ideya que a cultura plural y democratica guaranzia la supebibenzia d’o nuestro país y d’a nuestra identidat cultural. Ye un pensamiento alazetato en dreitos y baluras democraticos que comparten os ziudadanos, asinas como en a legalidat democratica que los empara y reproduze. Se trata d’integrar á os miembros d’a nuestra coleutibidat por meyo de baluras unibersals que son as que permiten chunir á totz os suyos miembros, fendo que as suyas culturas sobrebiban indibidualment integrando-sen en o coleutibo. D’ista traza, a identidat cultural d’os ziudadanos se combierte en o beiclo que fa que as baluras d’o pensamiento zebico aragonés puedan imperar en a nuestra soziedat.
Antimás d’una ampla gama de manifestazions culturals populars, artisticas u lingüisticas autotonas, cuala racada ha forgato a personalidat de l’aragonés dica güe, enguán bi ha nuebos aragoneses, probenients muitos d’ellos d’os más amagatos puestos d’o planeta. O respeto, l’aduya á la suya conserbazión y más que prebable fusión de manisfestazions culturals, ha d’estar recullito como bella cosa enriquidora ta os aragoneses.
A suya autual esclusión d’o currículum educatibo aragonés suposa que as nuebas chenerazions dixen de conoxer amonico amonico a reyalidat cultural d’o nuestro país, que forga o caráuter y personalidat d’as nuebas chenerazions. A espardidura d’a cultura autotona y propia d’os nuebos aragoneses, en totz os ambitos d’a soziedat, ye nesezaria.
Por atro costau, empentar o conoximiento de l’aragonés y o catalán d’Aragón, as nuestras luengas autotonas, dentre a ziudadanía, fomentando a suya sozializazión, ye atra traza d’espardir y conserbar o nuestro patrimonio cultural, antimás de reyalizar politicas esclusibas en as redolatas do tradizionalment se i fablan istas luengas,